Wiel Schmits

 
Divider


 
 
Det wat ich neet vergaet, det is neet op te numme
Det zeen mien sjoon, bóks en óngerhumme
Es ich det vergoot loop ich naaks oppe aerd
En det is mich het vergaete neet waerd
 
Dit zeen noe mer van die aardse sjpulle
Dao euver mótte vier gaaroet neet lulle
Mam en pap, de breurs en zösters neet vergaete
En ouch neet de greunte die vier aete
 
De vrouw, de kinjer, kleinkinjer en de gäöl...
Vrunj, kinnesse en angere en natuurlik mien knien
Katte, hundsjes, veugel, en dat zeen der väöl
En ouch neet det leef maedsje oet Berlien
 
 
   

terug naar:

   
   

 

 

 

   

 

Divider