 |
| |
| In ein Limburgs dörpke bön ich gebaore |
| Det is ein plaetske det noots geit verlaore |
| Wo ich opgreujde en groot bön gebrach |
| Mit elènj, vreugde, plezeer en eine lach |
| |
| Wo ich sjpleelde en vier gekke dinge deeje |
| Ich woor eine geweune jóng wie ederein |
| Veulde mich good want hie woor ich heim |
| Toch efkes weg gegange, mer det is lang geleeje |
| |
| Toch zal ich mien heim noots kinne vergaete |
| Wo ich gebaore bön en op sjool höb gezaete |
| Kin zeen det mich hiej neet alles bevool |
| Mer det ich toch ummer van dit dörpke hool |
| |
| Toch bön ich mit plezeer hiej trök gekómme |
| Is väöl verangerd, mer det kin mich neet bómme |
| Wo ich gebaore bön det blief ummer mien heim |
| Toet det der kump, dae vieze magere hein |
| |