Wiel Schmits

 
Divider


 
 
In ein Limburgs dörpke bön ich gebaore
Det is ein plaetske det noots geit verlaore
Wo ich opgreujde en groot bön gebrach
Mit elènj, vreugde, plezeer en eine lach
 
Wo ich sjpleelde en vier gekke dinge deeje
Ich woor eine geweune jóng wie ederein
Veulde mich good want hie woor ich heim
Toch efkes weg gegange, mer det is lang geleeje
 
Toch zal ich mien heim noots kinne vergaete
Wo ich gebaore bön en op sjool höb gezaete
Kin zeen det mich hiej neet alles bevool
Mer det ich toch ummer van dit dörpke hool
 
Toch bön ich mit plezeer hiej trök gekómme
Is väöl verangerd, mer det kin mich neet bómme
Wo ich gebaore bön det blief ummer mien heim
Toet det der kump, dae vieze magere hein
 
 
   

terug naar:

   
   

 

 

 

   

 

Divider